Thursday, May 5, 2016

எனது கவிதைகள்: பிரமித்து நிற்கிறேன் நான்!


ஷணம் தோறும்
மாறும் அந்த
அந்திநேரத்து
வானத்தின் முன்
வாயடைத்து
நிற்கிறேன்..
நான்!

எத்தனை எத்தனை
நிறங்கள்..!
அத்தனையும்
ஷணம் தோறும்
மாறி மாறி..

ஓ..! வண்ணத்தில்
தோய்த்தெடுத்த
அந்த கடைசி
நேரத்து அழகை
மேகங்களில்
தோய்த்துவிட்டு
நினைவுகளை
நிலைக்கவிட்டு
ஒரு காத்திருக்கும்
பேராவலை
விட்டுச் செல்கிறானே
இந்தக் கள்ளன்!

ஒவ்வொரு அந்தியிலும்...
ஷணம் தோறும்
மாறும்
அந்த
அந்திநேரத்து
வானத்தின் முன்..
வாயடைந்து
நிற்கிறேன் ..

No comments:

Post a Comment